28-07-04

milan 1 : mort subite

maandag. milan ziet ze weer vliegen. gebogen over zijn tweede glas moselle voelt hij het zweet nog over zowat gans zijn lichaam parelen. misschien moet hij toch maar eens van job veranderen, of er tenminste minder obsessief mee bezig zijn. keer op keer in de drank vliegen, helpt ook niet echt.
toen hij vanmorgen de kranten las, was hij diep ontgoocheld. hoe lang hebben we aan dat dossier gewerkt? het heeft - wat een cliché - bloed, zweet en tranen gekost. maar ... er kwam wel degelijk bloed bij kijken. maar bij zowat alles waar milan bij betrokken is, komt bloed kijken. er gaat praktisch geen dag voorbij of milan heeft een bloedneus. en hoe meer stress, hoe meer bloedneuzen. wat tranen betreft, zit milan onder het gemiddelde. maar àls hij bleit, is het meteen voor een paar uur. maar dat is alweer geleden van toen anneke op een dag gewoon weg was. en ja, het zweet brak hem uit toen de kranten een paar uur geleden werden binnengegooid. zweet van opwinding, daarna zweet van teleurstelling, nog later van pure frustratie. en nu, in het succulente etablissement, blijft het zweet maar komen. misschien dat een derde moselle het zweetproces kan afremmen.
een bord salami zou er best ingaan. de kans dat het er daarna terug uitkomt, is verre van uitgesloten, maar hij waagt het erop. de aandacht van de obers en de madammen van de mort subite trekken, is verre van simpel. en als ze je al zien zwaaien, negeren ze het de helft van de tijd. soms ben je te verlegen om hun conversatie te onderbreken met je gezwaai.
"axel a le nom de son père et la configuration de sa mère."
de mort subite-obers prediken hun mening telkens het hen goed uitkomt. milan heeft compassie met axel merckx. maar eigenlijk is het zelfbeklag. een betere persattaché dan zijn vader worden, is altijd het doel geweest, maar misschien moet hij z'n ambities maar eens bijstellen.
maar nu, hier, in de wonderlijke mort heeft milan één ambitie : een bord salami.
"garçon!" durft hij niet roepen, maar "monsieur!" wel.

23:04 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-07-04

hot water music 1 : myriam en erik

myriam : "hoe lang zijn we nu al open"?
erik : "23 dagen"
erik vergist zich, het zijn er intussen al 24. niet dat het écht essentieel is, maar toch. juste is juste.
een klinkend succes is de winkel niet, maar er is potentieel, er is potentieel!
myriam : "is het nog geen tijd om van thema te veranderen?"
erik is te diep in gedachten verzonken om te antwoorden. "mmm" mompelen lukt nog net. myriam dringt niet aan. ze kent erik nu al meer dan 11 jaar en weet wanneer ze moet zwijgen. wist hij dat ook maar.
binnen een kwartiertje gaat de winkel open. myriam is vol verwachting. erik zucht.

21:58 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

david 1 : intro

... en wat dan nog? feit is dat ik misselijk wakker word, maar ondanks dat toch min of meer opgelucht. de dromen die mij de afgelopen minuten (uren?) teisterden waren bizonder onaangenaam. daarover later misschien meer.
zoals steeds smaak ik bloedend tandvlees. kwestie van nog wat misselijker te worden. voor ik me uit m'n bed hijs, probeer ik me te herinneren wat er gisteren allemaal gebeurde. de avond was verre van perfect, maar we hebben slechter gekend. eigenlijk vind ik het niet eens zo jammer dat ik hier alleen lig. er is hier nog nooit iemand blijven slapen. een mens moet zo zijn principes hebben, toch? ik sta heel erg op mijn privacy en ik wéét waarom. op weg naar de badkamer duw ik de stereo aan. terwijl ik op de pot m'n overvolle blaas ledig, vullen de onvolprezen talking heads (remain in light!) m'n appartement.
dit is brussel anno 2004. te nemen of te laten.

21:45 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |