01-08-04

david 2 : brussel

niet eens zo lang daarna strompel ik de stad in. de typische brusselse geur komt me meteen tegemoet. mocht ik ontbeten hebben, dan lag het nu op den trottoir.
in de dansaertstraat zie ik zowaar milan lopen, maar geen haar op m'n kop die eraan denkt om hem achterna te lopen of hem domweg wat toe te schreeuwen. op dit uur van de dag staat hij al stijf van de stress en dan is hij helemaal niet te pruimen. waarom heeft hij in godsnaam die job op het kabinet van die klootzak aangenomen? terwijl ik 'm daar zou zie stappen, in z'n typische wankele stijl, heb ik zowaar wat medelijden. een beetje, niet te veel, maar juist genoeg om te beseffen dat ik ook maar een mens ben.
op de anspachlaan verdwijnt hij plots uit beeld.
ik ook, maar anders.

16:02 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.