11-08-04

gevonden dagboek 1 : koorts

... en weet ik veel wanneer dat juist was. maar het gebeurde. en nog eens. en nog eens.
ik liep rusteloos door de stad. urenlang, tot ik uitgeput was. ik voelde m'n benen nog nauwelijks. maar het waren vooral m'n ogen die oververmoeid raakten. oververmoeid van te kijken, reikhalzend op uitkijk te staan, te loeren.
het was niet warm, niet koud, maar ergens tussenin. net als ik, ergens tussenin. tussen perfect normaal, in de zin van volgens de normen, en volledig krankzinnig.
ik heb er geen uitleg voor. noch excuses. het is gewoon zo. geen trauma's, tenzij volledig verdrongen. geen verhaallijn, geen plot, geen happy end.
nooit rust. de stekker nooit uit, de zenuwen steeds strakker, tot ze eens knakken, tijdelijk of definitief.
soms hoor ik m'n hersenen kraken. nooit stil tussen de oren. m'n kop voelt constant koortsachtig aan. geen woorden wisselen met anderen. geen aanrakingen.
ik kan het niemand aanraden. maar ik zit er mee en moet er maar mee leven.
het is te vroeg om het te tonen. nog even geduld. das een deugd. wacht je moment af. net als ik ...

22:23 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.