29-08-04

gevonden dagboek 2 : glimlach

... daarom verkies ik weekdagen. weekends zijn zo anders. je ontdekt geen patronen.
neem nu gisteren. dat was een bevredigende dag. zoals steeds, heb ik de pendelmomenten en het middaguur vermeden. iets na tienen was ik op post. na een korte wandeling plantte ik me neer in de krantenhoek van de bibliotheek. stipt op tijd, om zeker niks te missen. kon niet eens een nederlandstalige krant te pakken krijgen, maar dat kon me niks schelen. ik lees er toch niet in. doe wel alsof natuurlijk, maar ik zit er voor iets anders.
vertrouwde gezichten. één enkele nieuwkomer. alles is rustig. geen dronken gespuis.
niemand sprak me aan. nauwelijks blikken. daarom was het zo bevredigend. ik slaag er steeds beter in me onzichtbaar te maken. misschien is dat wel m'n ultieme doel.
er was een nieuwe medewerkster. op haar eerste werkdag slaagde ze er al in om met een verveeld gezicht rond te lopen. wat bezielt dat soort mensen?
na de kranten kroop ik achter een pc en tikte en klikte wat in het wilde weg terwijl ik m'n ogen de kost gaf. het bleef me plezieren dat het nog steeds schoolvakantie was. het maakt me rustiger. het zijn meestal zij die me even aanstaren of iets komen vragen. dat jong volk interesseert me niet.
wat ik in dat klein uurtje in de bib zag, was voldoende voor een week nagenieten. het bood me een piste voor een volgende stap.
terwijl ik dit neerschrijf kan ik m'n glimlach nauwelijks bedwingen. dat is beslist een eeuwigheid geleden.
maar ik wil of kan het nu nog niet neerschrijven. ik wil nadenken over hoe het verder moet. ik wil het juist doen.
ik ben op de goede weg ...

22:56 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.