30-08-04

milan 4 : praten met arnaud en loeren naar de venten

ik plof neer op m'n bureaustoel en tot m'n grote verbazing kreun ik luidop 'ik moet eens met arnaud praten'.
hij komt met een rooie kop aangesloft en ploft even dynamisch als ik neer.
'est-ce qu'on va boire un verre ce soir?'
arnaud glimlacht alleen maar en begint als een gek te tikken op z'n klavier.
dan belt De Driftkikker.
zoals gewoonlijk is hij door het dolle heen. hij zegt, hij wil, hij eist dat we morgen in de pers komen. op een positieve manier!
ik opper dat een korte periode van windstilte ook een optie is. er volgt een krachtig, ja zelfs hysterisch 'nee!', waarna de hoorn met de impact van een Painkiller-riff wordt neergesmeten. ach, eigenlijk is het een beetje een zielig geval. dat z'n vrouw hem onlangs verliet voor een verkoper bij Ton Ton Tapis brengt hem in een nog lastiger, euh, parket.
het is tijd voor een wandelingetje in de gang. daar staan begot twee niet onaantrekkelijke venten hier en daar wat bij te schilderen. de jongste van de twee mag van mijn part vandaag nog mijn badkamer komen plamuren. hij heeft meteen door dat ik naar 'm zit te staren, maar dat kan me niks schelen.
in de koffiekamer de gebruikelijke chaos en géén koekskens. allemaal verorberd door fijne collega's. dat doet me denken aan het feestje van vrijdag waar De Minister op stond dat het snel-snel in mekaar werd gestoken. ook hij wil zo spoedig mogelijk 'menselijk contact met al z'n medewerkers'. linda is nu al door het dolle heen, maar ik ken hem intussen al zo lang dat ik mij niet te veel voorstel van dat menselijk contact.
vrijdag lijkt nog ver weg. een eerste sigaret dan weer niet.

20:14 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.