30-08-04

milan 4 : praten met arnaud en loeren naar de venten

ik plof neer op m'n bureaustoel en tot m'n grote verbazing kreun ik luidop 'ik moet eens met arnaud praten'.
hij komt met een rooie kop aangesloft en ploft even dynamisch als ik neer.
'est-ce qu'on va boire un verre ce soir?'
arnaud glimlacht alleen maar en begint als een gek te tikken op z'n klavier.
dan belt De Driftkikker.
zoals gewoonlijk is hij door het dolle heen. hij zegt, hij wil, hij eist dat we morgen in de pers komen. op een positieve manier!
ik opper dat een korte periode van windstilte ook een optie is. er volgt een krachtig, ja zelfs hysterisch 'nee!', waarna de hoorn met de impact van een Painkiller-riff wordt neergesmeten. ach, eigenlijk is het een beetje een zielig geval. dat z'n vrouw hem onlangs verliet voor een verkoper bij Ton Ton Tapis brengt hem in een nog lastiger, euh, parket.
het is tijd voor een wandelingetje in de gang. daar staan begot twee niet onaantrekkelijke venten hier en daar wat bij te schilderen. de jongste van de twee mag van mijn part vandaag nog mijn badkamer komen plamuren. hij heeft meteen door dat ik naar 'm zit te staren, maar dat kan me niks schelen.
in de koffiekamer de gebruikelijke chaos en géén koekskens. allemaal verorberd door fijne collega's. dat doet me denken aan het feestje van vrijdag waar De Minister op stond dat het snel-snel in mekaar werd gestoken. ook hij wil zo spoedig mogelijk 'menselijk contact met al z'n medewerkers'. linda is nu al door het dolle heen, maar ik ken hem intussen al zo lang dat ik mij niet te veel voorstel van dat menselijk contact.
vrijdag lijkt nog ver weg. een eerste sigaret dan weer niet.

20:14 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-08-04

gevonden dagboek 2 : glimlach

... daarom verkies ik weekdagen. weekends zijn zo anders. je ontdekt geen patronen.
neem nu gisteren. dat was een bevredigende dag. zoals steeds, heb ik de pendelmomenten en het middaguur vermeden. iets na tienen was ik op post. na een korte wandeling plantte ik me neer in de krantenhoek van de bibliotheek. stipt op tijd, om zeker niks te missen. kon niet eens een nederlandstalige krant te pakken krijgen, maar dat kon me niks schelen. ik lees er toch niet in. doe wel alsof natuurlijk, maar ik zit er voor iets anders.
vertrouwde gezichten. één enkele nieuwkomer. alles is rustig. geen dronken gespuis.
niemand sprak me aan. nauwelijks blikken. daarom was het zo bevredigend. ik slaag er steeds beter in me onzichtbaar te maken. misschien is dat wel m'n ultieme doel.
er was een nieuwe medewerkster. op haar eerste werkdag slaagde ze er al in om met een verveeld gezicht rond te lopen. wat bezielt dat soort mensen?
na de kranten kroop ik achter een pc en tikte en klikte wat in het wilde weg terwijl ik m'n ogen de kost gaf. het bleef me plezieren dat het nog steeds schoolvakantie was. het maakt me rustiger. het zijn meestal zij die me even aanstaren of iets komen vragen. dat jong volk interesseert me niet.
wat ik in dat klein uurtje in de bib zag, was voldoende voor een week nagenieten. het bood me een piste voor een volgende stap.
terwijl ik dit neerschrijf kan ik m'n glimlach nauwelijks bedwingen. dat is beslist een eeuwigheid geleden.
maar ik wil of kan het nu nog niet neerschrijven. ik wil nadenken over hoe het verder moet. ik wil het juist doen.
ik ben op de goede weg ...

22:56 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-04

hot water music 4 : myriam en die andere

terwijl hij the trinity session van de cowboy junkies oplegt, vraagt erik zich af hoe het zit met myriams sollicitatie. hij weet niet of hij moet hopen dat het goed of slecht gaat.
hij weet ook niet dat myriam net op dat ogenblik ergens in een niet eens zo louche hotel in de douche stapt na een alweer hitsige, opwindende, spannende vrijpartij.
hij is, zoals gewoonlijk, de kamer al uit, op weg naar z'n gewoon bestaan. zij geniet van het heerlijke water dat langs haar lichaam stroomt en overloopt in haar hoofd de gebeurtenissen van het afgelopen uur. terwijl ze dit doet, beseft ze dat ze eigenlijk naar meer verlangt. maar ze zal geduld moeten oefenen. hoogstens een week, hopelijk minder.
even later kijkt ze uit het raam in de richting van de sint-gorikshallen. de terrassen zitten afgeladen vol. iedereen kwettert, lacht, drinkt, geniet.
ze wou dat ze er ook zat. met hem.

15:16 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

david 4 : de cirio

ik nip aan m'n tweede half en half en smaak dat het goed is. geweldig goed zelfs.
terwijl zowat gans de wereld tegen de goesting aan het werken is, of op zoek naar eten, aandacht, affectie of ranzige sex, geniet ik van lekker niks te doen. alleen langzaam te drinken en te kijken naar al wie passeert.
de ober is, traditiegetrouw, bizonder onvriendelijk. ik heb me zonet bijna verontschuldigd toen ik m'n godendrankje bestelde. en ook nu weer zit het hier vol ouwe madammen die allemaal hun venten hebben overleefd. het is hen van harte gegund.
en ja, ik ben zowaar tot rust gekomen. laat u door niemand wijsmaken dat alcohol ongezond is. alleen azijnpissers declameren zulke onzin.
ik ben zelfs te lui om in de nieuwe humo zitten te lezen. ik blader hoogstens wat heen en weer.
er zal al veel moeten gebeuren om me vandaag op m'n paard te krijgen.

01:17 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-08-04

hot water music 3 : erik en TB

telkens er een potentiële klant binnenkomt, probeer ik te raden wat z’n ding is. dan leg ik snel een plaat op om te kijken of hij of zij glimlacht, meelipt of kokhalst.
neem nu die gast met z’n brilleke. hij ziet er jong uit, maar de grijze haren rukken al op. niks aan ‘m verraadt waar hij naar luistert. ziet hij er hip uit? wat is er tegenwoordig hip? ik weet het niet.
die gasten van tegenwoordig luisteren naar van alles. tis maar een gedacht, maar was dat in onze tijd niet anders? je was ofwel dit, ofwel dat. je was een punker of je luisterde naar fucking genesis. naar allebei was ondenkbaar en onnozel.
TB was een echte hardrocker. en mijn beste vriend in de humaniora-jaren. elke woensdagnamiddag luisterden we naar mekaars platen. afwisselend legden we er eentje op. onze smaken verschilden sterk, maar we bleven altijd beleefd, ook al vonden we niks aan de plaat die zijn kamertje vulde. want het was dan eens zijn muziek en dan weer de mijne.
hij veranderde van school en ik worstelde de twee laatste jaren door op dat verrekte sint-victorinstituut. we zagen mekaar nog, maar minder vaak. net als vroeger, spraken we bijna altijd bij hem thuis af. een gezellig huis met een geweldige tuin in het exotische alsemberg. ik was stiekem verliefd op z’n ma. ze had de mooiste borsten die ik ook gezien had. en ze was altijd rustig en lief en goed gezind. en die borsten, o mijn god!
na de humaniora-jaren raakten we mekaar echt uit het oog. op een dag liep ik toch bij hem binnen. ik belde aan, maar niemand reageerde. vroeger belde ik nooit aan, ik liep altijd via de veranda de keuken door, recht TB’s kamer in. nu vond ik het bijna ongepast om dat te doen. toch liep ik de tuin in. er moest wel iemand thuis zijn. de garage stond open, de veranda ook. de gedachte dat ik op z’n moeder zo stoten, schrikte me wat af (verlegen!).
maar ik zag niemand. ontgoocheld liep ik de straat weer op en ging naar huis.
enkele weken later viel het oudstudentenblad van sint-victor in de bus, een lelijk geel boekje dat me zelden kon boeien. op de laatste bladzijde stonden traditiegetrouw de huwelijken en geboortes. en de aankondiging van TB’s overlijden.
z’n naam stond er onmiskenbaar, maar ik kon het niet geloven. hij was gestorven in een auto-ongeluk.
het kan me niet schelen wat de smaak is van wie er nu in de winkel rondhangt. ik leg nu heartbreaker van led zeppelin op. luid. voor TB.

01:08 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-04

milan 3 : de pot op

ik zit nog geen twee minuten op de pot wanneer De Minister belt. of de foto’s al zijn toegekomen. wanneer ik ‘nee’ zeg, hoor ik de teleurstelling in z’n stem. 43 jaar en nog altijd een puber. eigenlijk is dat best ontroerend, maar nu wil ik dat hij zo snel mogelijk toelegt. ik zit begot te kakken. en hij wéét dat, want hij stelt me allerlei nutteloze vragen waar hij het antwoord op kent of waarop hij het antwoord niet eens wil kennen. als afsluiter gooit hij er een ‘doe rustig verder waarmee je bezig was’ uit. ik heb goesting om te zeggen dat ik op het gemak verder zal doen, maar ik hou m’n mond.
ik sta m’n handen te wassen als arnaud komt binnengestormd. hij schreeuwt belachelijk luid, duwt me omver en kotst de lavabo nogal vol.

01:28 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-08-04

gevonden dagboek 1 : koorts

... en weet ik veel wanneer dat juist was. maar het gebeurde. en nog eens. en nog eens.
ik liep rusteloos door de stad. urenlang, tot ik uitgeput was. ik voelde m'n benen nog nauwelijks. maar het waren vooral m'n ogen die oververmoeid raakten. oververmoeid van te kijken, reikhalzend op uitkijk te staan, te loeren.
het was niet warm, niet koud, maar ergens tussenin. net als ik, ergens tussenin. tussen perfect normaal, in de zin van volgens de normen, en volledig krankzinnig.
ik heb er geen uitleg voor. noch excuses. het is gewoon zo. geen trauma's, tenzij volledig verdrongen. geen verhaallijn, geen plot, geen happy end.
nooit rust. de stekker nooit uit, de zenuwen steeds strakker, tot ze eens knakken, tijdelijk of definitief.
soms hoor ik m'n hersenen kraken. nooit stil tussen de oren. m'n kop voelt constant koortsachtig aan. geen woorden wisselen met anderen. geen aanrakingen.
ik kan het niemand aanraden. maar ik zit er mee en moet er maar mee leven.
het is te vroeg om het te tonen. nog even geduld. das een deugd. wacht je moment af. net als ik ...

22:23 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-08-04

david 3 : melancholie in de bib

in de bib laat ik de eerste twee motiliums op m'n tong smelten. op -1 is het zoals steeds heerlijk koel. weinig volk, nauwelijks geluid, heerlijk. natuurlijk heb ik alle bukowskis, alle salingers (dat zijn er niet veel), alle ellroys (dark, dark, dark) gelezen, maar toch loop ik er nog even langs. je weet maar nooit.
op +1 zit het vol jong volk aan de leestafels en pc's. ik doorblader enkele kranten, zonder verplichtingen of druk en toch ben ik rusteloos.
het programma van het filmmuseum hangt op de vertrouwde plek. meer dan tien bunuels. wat heeft een mens nog meer nodig?
(een geweldige madam die zegt dat je geweldig bent)
de boeken, de films, de kranten, de madammen, ... ik laat het allemaal aan me voorbijgaan.
tijd voor alcohol. en dat andere.

23:34 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

milan 2 : kantoorzweet

dinsdag. op kantoor is het beestig heet. toen ik zonet voorbij de receptie raasde, keek linda me weer met een wrang lachje aan. misschien heeft arnaud toch gelijk ("c'est une mal baisée"). vreemd trouwens dat arnaud hier nog niet is. ik neem snel de kranten door. er staat niks in. niks positief, maar ook niks negatief.
ben me nog steeds aan het opjagen door het post-itje van De Driftkikker. "position paper !!!!", meer staat er niet op, maar het is voldoende om me de kast op te jagen. wat denkt die pipo wel? dat ik position papers schijt? soit, de hoofdlijnen staan al op papier, alleen is het nog geen vlot geheel. laat staan dat het een vlotte tekst is.
m'n kersvers wit hemd is al nat van het zweet en m'n pas gewassen haar jeukt van de warmte. en zeggen dat de air conditioning hier miljoenen gekost heeft.
in m'n mailbox niks speciaals. er zijn nog altijd journalisten die z'n c.v. opvragen. kunnen die gasten gewoon niet naar de website surfen?
de website, juist. De Driftkikker vindt het lettertype niet geschikt. god, god! alle ministeriële sites gebruiken dat lettertype. dat is nu eenmaal Vlaanderens huisstijl. De Driftkikker heeft dat nog geen jaar geleden zelf mee goedgekeurd. pipo.
liza heeft me een mail gestuurd. of die dvd-box van the sopranos nog bij me ligt. ik antwoord nee, zoals de vier vorige keren dat ze me de vraag stelde.
net als ik die verrekte position paper open, komt arnaud binnen, stinkend naar de alcohol. ik bied hem een fruitbolleke aan. hij weigert.

20:57 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-04

hot water music 2 : erik

iets na 14u. erik telt de bezoekers op z'n vingers. 23. één hand volstaat precies om aan te geven wat er werd verkocht. niet slecht qua %.
lijstje : the piper at the gates of dawn - pink floyd (vinyl) / hunky dory - david bowie (cd, ryko-versie) / led zeppelin III (vinyl) / spillane - john zorn (cd) / acadie - daniel lanois (cd).
de snob is hem denkt : "een oase aan goede smaak."
net een nieuwe lading vinyl zitten sorteren op de tonen van tom waits, the stooges én tricky.
myriam is de stad in. wat was het ook alweer? juist, een sollicitatie. een bangelijk concept zo'n sollicitatiegesprek. zeker met myriam. eenmaal ze op dreef is, is er geen houden aan. wat ook de vraag mag zijn.
in feite hoopt erik dat het ook vandaag weer niks wordt. "waarom wil ze in godsnaam de secretaresse uithangen, terwijl ik net met de winkel ben begonnen?"
terwijl hij overdreven luid zucht, nipt hij van z'n vijfde koffie.
het is half drie. klanten 24 en 25 schuifelen de winkel binnen.

22:11 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-08-04

david 2 : brussel

niet eens zo lang daarna strompel ik de stad in. de typische brusselse geur komt me meteen tegemoet. mocht ik ontbeten hebben, dan lag het nu op den trottoir.
in de dansaertstraat zie ik zowaar milan lopen, maar geen haar op m'n kop die eraan denkt om hem achterna te lopen of hem domweg wat toe te schreeuwen. op dit uur van de dag staat hij al stijf van de stress en dan is hij helemaal niet te pruimen. waarom heeft hij in godsnaam die job op het kabinet van die klootzak aangenomen? terwijl ik 'm daar zou zie stappen, in z'n typische wankele stijl, heb ik zowaar wat medelijden. een beetje, niet te veel, maar juist genoeg om te beseffen dat ik ook maar een mens ben.
op de anspachlaan verdwijnt hij plots uit beeld.
ik ook, maar anders.

16:02 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |