07-09-04

david 6 : diezelfde nacht bleven de herinneringen z'n geest teisteren

... bevinden we ons plots in De Dolle Mol. de muziek is luid en goed. de witte wijn opvallend lekker. en de mensen, ... , wel, die storen me minder dan gewoonlijk. ik moet zat aan het worden zijn.
K. is op pintjes overgeschakeld en ik heb wat moeite om z'n debiet te evenaren. maar het ene glas volgt na het andere en stilaan zitten we op één of andere rollercoaster. of op één of andere paardetram. dat lijkt me eerder het geval te zijn, want ik zit hier nogal feestelijk heen en weer te waggelen, terwijl ik dierlijke geluiden uit. ondanks die bestialiteiten dient K. me steeds een antwoord aan waarvan ik de dinges van versta.op een niet nader te bepalen tijdstip verhuizen we naar de toog. mede omdat daar één of andere bruinblonde deerne zich strategisch heeft opgesteld. daar gaan we, met een stijve naar het front.
even later hangen we niet alleen aan de toog, maar ook net boven de wasbak waarin de barman van dienst massa's glazen inkapt, op zo'n manier dat onze koppen om de vijf seconden vol afwaswater en -schuim hangen. verfrissend. K. van zijn kant hangt ook nog eens, evenwel niet letterlijk, aan de lippen van de strategisch opgestelde bruinblonde deerne. dat mens zit naar mijn bescheiden gedacht maar wat voor zich uit te lullen. ik versta niks van wat ze uitkraamt. misschien omdat de muziek van Stevie Ray Vaughn kennelijk te luid staat. ofwel ben ik gewoon te zat om iets van haar gemompel te begrijpen. best mogelijk. trouwens, wanneer ik écht door en door zat ben, raast Stevie Ray Vaughn altijd door m'n hoofd. altijd.
even later heeft Stevie Ray plaats gemaakt voor een andere geniale dode, nl. de heer Francesco Zappa waarvan de fijne complilatie Strictly Commercial door het café zweeft. plotselinge vang ik wel iets verstaanbaars op van het, hé, Frans gemompel aan m'n rechterzijde. de deerne-achtige bruinblonde strateeg steekt in de Franse landstaal tegen K. van wal met een verwarde en verwarrende uiteenzetting over het fenomeen Zappa. K. trekt plots hard aan één van m'n twee armen en aldus kom ik in een verhitte discussie terecht met als thema "In welk jaar is de Frank ter aarde gegaan?" Heel wat jaartallen passeren de revue en ik kan het ook niet laten om er één te schreeuwen.
soit, we raken er niet uit, maar dat heeft weinig belang want nu valt m'n lodderig oog op een gast die precies bij de bruinblonde Stratego-connaisseuse lijkt te horen. misschien al vijf jaar. of hoogstwaarschijnlijk al vijf volle minuten. de gast in kwestie lijkt trouwens als twee druppels witte wijn op de zanger van de overigens compleet onuitstaanbare Spin Doctors. hij glimlacht ietwat vuil in m'n richting en zet dan vliegensvlug z'n lippen tegen één of ander abdijbier.
en ik, ik ben nog net nuchter genoeg om zonder twijfelen vast te kunnen stellen dat die verrekte Spin Doctor ongemeen zat is.
en dus ...

22:39 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.