03-10-04

milan 7 : constructieve gedachtenwisselingen

naar goede gewoonte ploft De Minister neer op de dichtsbijzijnde stoel, zonder ook maar iets te zeggen, laat staan ons hartelijk te begroeten. even voorspelbaar is het gedrag van De Driftkikker. zelden iemand gekend die zo kan slijmen. in het begin is het verbazingwekkend, daarna toch wat ondoenlijk en uiteindelijk dodelijk irritant. ik sla nog meer ijskoud water achterover en luister.
De Driftkikker : "wenst De Minister een kop koffie? of iets anders?"
er volgt alleen maar een stilte. De Driftkikker slaat rood aan en slikt zenuwachtig. de toon is gezet.
De Driftkikker : "ik heb het één en het ander voorbereid. u zal tevreden zijn."
De Minister : "uh-uh".
De Driftkikker : "dit moet u beslist eens bekijken. het is een beleidsnota over de toenemende ..."
De Minister : "foto's klaar?"
De Driftkikker : "ik weet niet ..."
ik : "nee"
De Minister zucht geïrriteerd.
De Driftkikker : "ik was niet op de hoogte."
dan lost De Minister z'n eerste zin met meer dan twee woorden.
De Minister : "jij hoeft niet op de hoogte te zijn, milan kan het best alleen aan.
De Driftkikker slaat nu paars uit. wellicht is het alleen maar mijn verbeelding, maar zie ik daar geen traan?
De Minister staat zonder enige waarschuwing recht en voor iemand iets kan zeggen, is hij de deur uit.
De Driftkikker : "hij is de beleidsnota vergeten mee te nemen. en hij heeft me op de ganse tijd niet één aangekeken. ik ben ..."
ik probeer m'n glimlach te onderdrukken en grijp razendsnel naar m'n bekertje. kennelijk niet snel genoeg.
De Driftkikker : "ik ben niet tevreden."
hij raast de deur uit.
ik strompel naar m'n bureau. arnaud kijkt me schaapachtig en ook wel lichtelijk geil aan. hij vraagt hoe de vergadering was.
ik : "très constructif chérie."

22:00 Gepost door krank | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.